Sint Annaparochie wint Jong-Nederland partij

FRANEKER – Kaatsvereniging Sint Anne Drie Spul is Ut uit Sint Annaparochie is zaterdag in Franeker winnaar geworden van de honderdste editie van de Jong-Nederland partij. In de finale werd het op voorhand favoriete partuur van Tzummarum (Willem Heeringa, Steven de Bruin en Hans Wassenaar) met 5-4 en 6-4 aan de kant gezet.

De start van Sint Annaparochie was bepaald niet overtuigend maar naar de snelle 2-0 achterstand kregen de broers Rein en Krijn Hiemstra met sterke man Sjoerd de Jong meer grip op de wedstrijd. Geholpen door een aantal missers van zowel Wassenaar als De Bruin werd de achtervolging ingezet. Op 2-0 en 4-6 passeerde Krijn Hiemstra de kaats en op 2-1 en 4-6 miste Wassenaar het perk.

Diezelfde Wassenaar bracht zijn partuur op 2-2 en 6-6 wel weer aan de leiding door een van zijn zes bovenslagen te laten noteren. Met twee bovenslagen legde Krijn Hiemstra de basis voor de 3-3 stand. Op 3 om 2 en 2-6 plaatste Sjoerd de Jong een zitbal.

Het bleef stuivertje wisselen want nu was het de beurt aan Hans Wassenaar om zijn partuur weer aan de leiding te brengen. Met een bovenslag en twee zitballen waarvan de laatste op 3-3 en 6-2 bezorgde hij zijn trio een 4-3 voorsprong. Maar de kreet ‘en no trochpakke’ pakte niet goed uit want Sint Annaparochie liep in het volgende eerst uit naar een schone zes. Maar een bovenslag van Hans Wassenaar en twee missers van De Jong bracht de stand op 4 om 3 en 6-6.

“Kom mar op”, zei Wassenaar tegen De Jong. Nu, De Jong kwam en hoe! Met een geweldige tusseninse bal zette hij zijn formatie die weer naast dat van Tzummarum. De klap kwam hard aan bij Tzummarum. Na 4-4 en 2-2 zette Krijn Hiemstra Sint Annaparochie weer op het goede spoor door twee fraaie bovenslagen.

De misser van Steven de Bruin op 4-4 en 6-2 was het begin van het einde. De fut was er bij Tzummarum volledig uit en de Sint Annabuursters kregen steeds meer vleugels. Na de zitbal van Krijn, volgde De Jong dit voorbeeld. Hij miste daarna ook nog een keer maar daarna was hij de man die Wassenaar de bal kwaad liet slaan en op 5-4 en 6-4 besliste hij het treffen met zijn achtste zitbal.

Het was voor de meer dan 110 jaar oude kaatsvereniging de vierde zege op de Jong Nederland partij. Eerder zegevierde men in 1958, 1992 en in 2011. Het  een meer dan verdiende zege voor Sint Annaparochie dat de gehele dag een degelijk indruk maakte en waar de spelvreugde een van de speerpunten was.

Voor voorinse Krijn Hiemstra was de zege toch wel een pleister op de wonde. In 2011 behoorde hij ook tot de kandidaten voor deelname aan de wedstrijd in 2011. Dat ging toen niet door en de Sint Annabuursters wonnen daarop ook nog de partij. Extra zuur dus voor de jonge Krijn Hiemstra.

Hiemstra wilde er na de zege van vandaag niet op terug komen. ‘Dat ligt achter ons’ was het enige wat hij kwijt wilde. Maar de blijdschap was er niet minder om. Het was natuurlijk ook een zege met een gouden randje want het was wel de overwinning op de honderdste Jong-Nederland partij. Altijd leuk voor later.

Sint Annaparochie zat mooi in de lijst en nat twee vlotte partijtjes was een staand nummer al voldoende voor een plaats in de halve finale. Reahûs-Turns ging met lege handen terug en Bitgum met een uitblinkende Tjisse Steenstra kon ook geen spaak in het wiel van Sint Annaparochie steken. Op 5-2 en 6-2 was het ook hier over en uit.

In de halve finale was Peins de tegenstander. Peins dat voor negentig procent dreef op de kwaliteiten van Menno van Zwieten wilde wel, prikte ook wel eens maar het mocht niet baten. Op 5-2 en 6-6 was passeren van de kaats voldoende voor een plaats in de finale.

De andere finalist Tzummarum kende een minder vlot verloop. Tzummarum was enigszins gehandicapt door het ontbreken van opslager Arnold Zijlstra die door een spierscheuring acht weken aan de kant moet blijven. Willem Heeringa, eerste jaar junior, was zijn vervanger.

Tegen Harlingen gaf dat geen problemen getuige de 5-1 en 6-0 eindstand. In de tweede omloop moest er tegen SMI uit Wjelsryp al aardig aan de achterste poot worden getrokken. Wjelsryp kwam tot twee spel maar dat was onvoldoende voor de winst. Op 5-4 en 6-4 konden de mannen van SMI onder de douches.

Hartwerd was een ronde verder geen partij en moest met 5-1 en 6-2 de vlag strijken. De halve finale tegen Bolsward (Peter van Zuiden, Hendrik Bouwhuis en Thomas van Zuiden) was van een geheel ander kaliber. Bolsward was hierin de favoriet en dat maakte men tot de stand 5 om 2 en 4-0 ook helemaal waar.

Van Zuiden sloeg prima op en het perk Bouwhuis-Van Zuiden liet weinig ballen zitten. Kwam nog bij dat voorbest opslager Hans Wassenaar toen al tien ballen buiten het perk had gegooid. Nog twee slagen en de finale was daar. Maar o wee, op 5-2 en 4-0 was Hendrik Bouwhuis iets te nonchalant in het tussenspel. Het was maar een actie maar wel een actie met grote gevolgen.

Tzummarum kreeg de geest en Bolsward zag het gebeuren maar kon de opmars niet meer stoppen. Alles lukte nu bij Tzummarum en het perk De Bruin-Wassenaar rammelde de ene naar de andere bal over het kleedje. Driemaal werd het 6-4 en telkens ging het bordje naar Tzummarum.

In het laatste eerste kwam Tzummarum met 4-0 en later met 6-2 voor maar een bovenslag van Hendrik Bouwhuis hield de spanning er tot het einde in. Op 5-5 en 6-4 leek het vijf eersten gelijk en zes gelijk te worden toen de jonge Bouwhuis de bal weer over de bovenlijn ramde. Leek, want de keurmeester gaf de bal kwaad. Dit tot ontzetting van alles wat Bolsward was.

Die ontzetting was ook terecht want uit filmbeelden bleek later dat de bal minstens een meter binnen de paal was gebleven. Mooi voor Tzummarum dat eerder in de partij was geflikt maar heel, heel zuur voor Bolsward dat zich bestolen voelde. Gelijk hadden ze maar het had nooit zover behoeven komen als men de kansen beter had benut. Bolsward dat in de vorige partijen nog geen eerst had behoeven af te staan gaf een zekere zege te gemakkelijk uit handen. Voor hen resteerde uiteindelijk de kleine premie. Dat laatste was ook het geval voor Peins (Douwe Rienstra, Niek Feenstra en Menno van Zwieten).

De wedstrijd werd op de voetbalvelden aan de Hertog van Saxenlaan gehouden en niet zoals het jaren het geval was op het prachtige Sjûkelân.  In de pauze werden de aanwezige winnaars van de afgelopen 100 jaar nog even vereeuwigt. Gezien het aantal nog in leven zijnde winnaars hield dat niet over.